Finis Terrae

De schilderijen beelden sinistere plekken in de wereldgeschiedenis af. Tegenwoordig zijn het vaak toeristische trekpleisters geworden. Zo verworden deze schilderijen tot morbide, gefotoshopte ansichtkaarten. Maar die kaarten dienen ook om een heldere boodschap tegen geweld en oorlog over te brengen.

uit 2007 tot 2010, reageer naar de kunstenaar (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)

  • Damals in Dresden: die bittere Tränen des Anselm Kiefer, refereert aan een van de historische misdaden tegen de menselijkheid: het bombardement van Dresden in de nacht van 13 op 14 februari 1945 door de luchtvloot van de RAF en de USAAF. Vanwege het gebruikte lood in het schilderij (de tranen / bommen die uit de lucht vallen en een van de kruisen) heb ik ook een link gemaakt met de omstreden Duitse kunstenaar Amselm Kiefer. Als geen ander heeft hij zich als kunstenaar in het verleden bezig gehouden met het bruine Duitse verleden. Verder klinkt ook de Duitse filmregisseur Rainer Werner Fasbinder door in de titel (Die bittere Tränen der Petra von Kant). Ook iemand die een fascinatie had met het nazi-verleden van zijn land. Golgotha aan de Elbe. Een waarschuwing.

  • De titel verwijst naar het gelijknamige boek van de Franse oorlogscorrespondente Anne Nivat. Ze beschrijft hierin het verschrikkelijke leed van de burgerbevolking, die beklemd zit tussen de wreedheid van de Russen en de willekeur van de Tsjetsjeense rebellenleiders en de wahabitische fundamentalisten. Voor de normale burger is leven in Tsjetsenie een zoektocht in een hallucinerend labyrint geworden.

  • Kaputt

    2009

    De titel verwijst naar het beroemde boek van Curzio Malaparte die tijdens de Tweede Wereldoorlog als oorlogscorrespondent met het Italiaanse leger door Servië, Kroatië, Polen, Rusland en Finland trok. Een oorlogsverslag van een Europa in ontbinding. Hallucinerend proza over een wereld in verval. Kapotgemaakt. Heden herhaalde voorstellingen in Irak, Congo, Darfur, Afghanistan en ga maar door. Neverending Story.

  • 'Oh my God! We are flying low. We are flying way too low!' Het zijn de laatste woorden van flight attendant Amy Sweeny in de Boeing 767-223ER, twee minuten voordat Vlucht AA 11 van American Airlines, op weg van Boston naar Los Angeles, zich in de North Tower van het Wold Trade Center boort. Vanaf dat moment is 11 september 2001 een alle verbeelding te bovend gaand 'landmark' in ons collectieve geheugen. Onuitwisbaar.

  • In dit geval gaat het mij om een nieuw soort Blues: het langzaam wegdrukken van de arme zwarte bevolking uit Harlem. De huizen worden steeds duurder en worden in genomen door een nieuwe toplaag: de rijkere blanken, hispanics en zwarten. De zwarte bevolking is een minderheid aan het worden in het traditioneel zwarte Harlem.

  • Burned!

    2010

    Burned! was een van de krantenkoppen van de New York Post in oktober 2008: het begin van de nieuwe Wall Street Crash. De ineenstorting van de dollar, de aandelenkoersen, de banken. De Great Depression van de 21e eeuw die nog steeds woedt. De donkere kleuren doen het ergste vermoeden. In oktober 2008 was ik in New York. De gebruikte krantenkop in het doek komt van de Washington Post uit die dagen.

  • Een tweeluik in de reeks, 100 x 160 cm. Dit keer heb ik de Amerikaanse oorlog in Vietnam als thema genomen. En dan met name het verschikkelijke gifgas (ontbladeringsmiddel) dat Agent Orange genoemd werd. De gevolgen daarvan zullen nog decennia doorwerken. Alle oorlogen zijn natuurlijk verschrikkelijk, maar blijkbaar behoort het tot de eigenaardigheden van de menselijke soort. Als een soort bioritme.

  • LOVE FROM NYC-WTC. Het schilderij is een tweeluik. Elk paneel is 80x100 cm groot. Ze vormen uitdrukkelijk één geheel. De titel verwijst naar de aanslagen op de Twin Towers in New York, op elf september 2001. De al wazige vormen van de North en South Tower kondigen de zeer nabije 'oplossing' van de beide wolkenkrabbers aan. In vuur, rook, as en stof verdwenen. Alsof er een infernale tovenaar aan het werk geweest is. Ground Zero.

  • De Eerste Wereldoorlog. Shell shock in de modderige Vlaamse loopgraven. Passendale. Ieper. Zinloos als elke oorlog. In dit tweeluik heb ik stukken van foto's verwerkt die ik gemaakt heb tijdens de literaire marathon van 'Mijn Kleine Oorlog' van Louis Paul Boon in Etterbeek (april 2007). En gras. En oude Belgische postzegels. Last Post.

  • De abstractie verwijst naar de verwoestingen van de atoombom op Hiroshima, 6 augustus 1945. Gebouwen smelten weg onder de verzengende hitte. In het schilderij zijn bladeren verwerkt van de ginkgo, de enige boom die in de vuurzee wist te overleven. De bom werd 'Little Boy' genoemd en werd afgeworpen uit de 'Enola Gay'. Een misdaad tegen de mensheid die zijn weerga niet kent.