Paustovkij

Het werk van de Russische schrijver Paustovskij boeit mij al jaren. Het geeft een goed beeld van Rusland tijdens de jaren van de communistische revolutie, met name rondom de Zwarte Zee. Paustovskij is als geen ander in staat een fantastische wereld te scheppen, als in een droom, waarin natuur en fantasie een hoofdrol spelen

uit 1995 tot 1995, reageer naar de kunstenaar (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)

  • "De Zwarte Zee" van Konstantin  Paustovskij, oorspronkelijk gepubliceerd in 1935, speelt zich af op de Krim. Het boek is een mengeling van romantische lyriek en nauwkeurige beschrijvingen vol specialistische kennis over de zee, haar flora en fauna, de winden, het reliëf van de kust, de kustplaatsen en hun geschiedenis. Als Paustovskij op poëtische wijze de kleur van het zeewater beschrijft, geeft hij er meteen de chemische formule bij alsook de uitleg waarom de zee, als gevolg van bepaalde zouten, een groenachtige kleur aanneemt.  Het is de sfeer van dit fantastische boek die ik in deze gouache heb vorm willen geven. Paustovkij: hij zorgt ervoor dat je nooit bent uitgelezen, en dat je nooit raakt uiotgeschilderd.

  • 'De oude stoomboot 'Poesjkin bracht ons naar Jalta. Het was windstil weer op zee' en 'De Krim verhief zich uit het zeeblauw als het Schateiland': zinnen uit 'Het verlaten Taurië' van Konstantin Paustovskij (in: 'Verre Jaren'). Zinnen als een warme avondwind.

  • In 'Verre Jaren', het eerste deel van zijn herinneringen schrijft Paustovskij over zijn gelukkige en rustige jeugd in het tsaristische Rusland, een wereld van hechte vriendschappen in een bijna exotische wereld. Een jeugd als een warme avondwind.

  • Batoem

    1995

    Batoem is een stad aan de Zwarte Zee, een stad met boortorens (olie) en schitterende kerken. En een uitzonderlijk klimaat. Voor Paustovskij een rijk en in alle opzichten warm land.

  • Odessa

    1995

    Een snerpende noordenwind blies de troepen van Denikin weg uit Odessa (Oekraïne). In de verte nog het geluid van uiteenspattende granaten. Het is het jaar 1920 in Odessa aan de Zwarte Zee en de Revolutie is nog in volle gang.

  • Kostantin Paustovkij doet in zijn zesdelige memoriaal over zijn leven in Rusland onder de tsaren, en daarna onder de communistisch, verslag over een tijdperk waarin alles veranderde. De trein stond niet alleen symbool voor vooruitgang, maar was belangrijk voor het transport van de grote Revolutie.

  • Tiflis

    1995

    Konstantin Paustovskij schrijft zoals Marc Chagall schildert: het is alsof er een droomwereld voor je open gaat in een bijna surrealistische natuur. Maar het is gewoon zijn jeugd en zijn jeugdige fantasie.

  • 'Verre Jaren' is de titel van het eerste deel van de herinneringen van Konstantin Paustovkij. Hij vertelt over zijn gelukkige jeugd in het dan nog tsaristische Rusland. Het zou snel allemaal anders worden.